Prawo popytu: Ceteris paribus, wzrost ceny → spadek ilości popytu (krzywa opadająca).
Cenowa elastyczność popytu:
Ed = (%ΔQd) / (%ΔP)
|Ed| > 1 → popyt elastyczny. |Ed| < 1 → nieelastyczny. |Ed| = 1 → jednostkowy.
Przykład: Cena rośnie o 10%, ilość spada o 20%: Ed = −20%/10% = −2 → popyt elastyczny (|Ed|=2 > 1).
Czynniki przesuwające krzywą popytu (cała krzywa, nie ruch po niej):
• Dochód (dobra normalne: ↑D → ↑popyt; inferior: ↑D → ↓popyt)
• Ceny substytutów i komplementów
• Preferencje konsumentów, liczba konsumentów, oczekiwania
Prawo podaży: Ceteris paribus, wzrost ceny → wzrost ilości podaży (krzywa rosnąca).
Czynniki przesuwające podaż:
• Koszty produkcji (↑koszty → ↓podaż = w lewo)
• Technologia (↑technologia → ↑podaż = w prawo)
• Liczba producentów, oczekiwania cenowe, polityka podatkowa
Rownowaga rynkowa (E): przeciecie krzywej popytu (D) i podazy (S) wyznacza cene P* i ilosc Q*.
Równowaga: Qd = Qs → brak presji na zmianę ceny.
P > P* → nadwyżka (Qs > Qd) → presja na spadek ceny.
P < P* → niedobór (Qd > Qs) → presja na wzrost ceny.
Cena maksymalna (ceiling) -poniżej P* → niedobór (np. regulacja czynszów).
Cena minimalna (floor) -powyżej P* → nadwyżka (np. płaca minimalna → bezrobocie).
Podatek: Klin podatkowy podnosi cenę dla konsumentów i obniża dla producentów. Obciążenie zależy od elastyczności: stronę bardziej nieelastyczną obciąża bardziej.
Użyteczność krańcowa (MU): Dodatkowa satysfakcja z kolejnej jednostki dobra. Prawo malejącej MU → każda kolejna jednostka daje mniej zadowolenia.
Optimum konsumenta:
MUx/Px = MUy/Py
Konsument maksymalizuje użyteczność, gdy „cena za jednostkę użyteczności" jest taka sama dla obu dóbr.
Ograniczenie budżetowe: Px·X + Py·Y = M (dochód).
Nachylenie = −Px/Py (koszt alternatywny X w jednostkach Y).
Przykład: M = 100 zł, Px = 10, Py = 5. Max X = 10, max Y = 20. Nachylenie: −10/5 = −2 (za 1 X rezygnujesz z 2 Y).
Koszty:
TC = FC + VC AC = TC/Q AVC = VC/Q MC = ΔTC/ΔQ
FC = stałe (nie zależą od Q). VC = zmienne (rosną z Q). MC = koszt wyprodukowania jednej dodatkowej jednostki.
Maksymalizacja zysku (firma doskonale konkurencyjna):
MR = MC (przychód krańcowy = koszt krańcowy)
W konkurencji doskonałej: P = MR → produkuj gdzie P = MC.
Warunek zamknięcia (krótki okres): Jeśli P < AVC → lepiej zamknąć (straty > FC).
| Struktura rynku | Firmy | Produkt | Wejście | Cena |
|---|---|---|---|---|
| Konkurencja doskonała | Wiele | Jednorodny | Swobodne | Price taker (P=MC) |
| Monopol | 1 | Unikalny | Zablokowane | Price maker (MR=MC, P>MC) |
| Konkurencja monopolistyczna | Wiele | Zróżnicowany | Swobodne | P>MC (krótki okres) |
| Oligopol | Kilka | Różny | Utrudnione | Współzależność strategiczna |
Cena rośnie o 10%, ilość popytu spada o 25%. Elastyczność cenowa popytu wynosi:
Wzrost ceny kawy powoduje przesunięcie krzywej popytu na herbatę (substytut):
Na wykresie cena maksymalna (Pmax) ustalona jest poniżej P*. Przeanalizuj skutki:
(1 pkt) Przy Pmax: Qd > Qs czy Qs > Qd?
(1 pkt) Skutek to:
(1 pkt) Gdyby rząd ustalił cenę minimalną powyżej P*, to efektem byłaby:
Qd = 100 − 2P, Qs = 20 + 3P. Cena równowagi P*?
Konsument je kawałki pizzy. Użyteczność: TU(1)=10, TU(2)=18, TU(3)=24, TU(4)=28.
(1 pkt) MU 2. kawałka (= TU(2) − TU(1)):
(1 pkt) MU 4. kawałka:
(1 pkt) MU spada z każdym kawałkiem. Co to oznacza dla krzywej popytu?
Budżet M = 120 zł, Px = 15 zł, Py = 10 zł.
(1 pkt) Max X (gdy Y = 0):
(1 pkt) Max Y (gdy X = 0):
(1 pkt) Nachylenie linii budżetowej (−Px/Py):
Optymalna konsumpcja (MUx/Px = MUy/Py). Jeśli MUx/Px > MUy/Py, konsument powinien:
TC = 200 + 10Q + Q². Koszt stały (FC) wynosi:
TC = 200 + 10Q + Q². Koszt krańcowy MC = dTC/dQ wynosi:
Firma w konkurencji doskonałej maksymalizuje zysk produkując gdzie:
Prawda czy fałsz: „Monopolista jest price taker -przyjmuje cenę rynkową."
Uporządkuj dobra wg elastyczności dochodowej od najniższej (inferiorne) do najwyższej (luksusowe):
Uporządkuj struktury rynku od najmniejszej siły rynkowej firmy do największej:
Płaca minimalna powyżej równowagi na rynku pracy powoduje:
Firma powinna zamknąć się w krótkim okresie, gdy:
Zaznacz wszystkie cechy konkurencji doskonałej:
Podatek na rynek z nieelastycznym popytem i elastyczną podażą obciąża głównie:
W długim okresie w konkurencji doskonałej zysk ekonomiczny firmy wynosi:
Qd = 100 − 2P, Qs = 20 + 3P. Ile wynosi Q* w równowadze?
Firma: TC = 100 + 5Q + Q². Cena rynkowa P = 25.
(1 pkt) FC = ?
(1 pkt) MC = dTC/dQ = ?
(1 pkt) Optymalna ilość Q (P = MC):
(1 pkt) Przychód TR = P × Q:
(1 pkt) Zysk π = TR − TC: